Dedüksiyonun özü: zorunlu sonuç
Bir mantık bulmacasında ipuçları kısıtlar oluşturur. Dedüksiyon, bu kısıtların birlikte hangi seçenekleri mümkün veya imkânsız hale getirdiğini takip etmektir.
Sonucun gücü, kişisel sezgiden değil başlangıçtaki gerçeklerden gelir.
Doğrudan ve dolaylı dedüksiyon
Doğrudan dedüksiyonda ipucu eşleşmeyi açıkça söyler. Dolaylı dedüksiyonda ise birkaç bilgi birleşerek yeni bir sonuç üretir.
Örneğin A nesnesi B yerindeyse ve B yeri 09:00 ile eşleşiyorsa A nesnesinin saati de 09:00 olur.
Kısıt yayılımı
Bir eşleşmenin sonucu yalnızca tek matriste kalmaz. O sonrası rakip seçenekler X olur; bu X'ler başka bir satırda tek seçenek bırakabilir; yeni O da üçüncü bir kategoriye bilgi taşır.
Bu zincire kısıt yayılımı denebilir ve mantık gridlerinin temel motorudur.
Çelişki de dedüksiyondur
Bir varsayımı kısa süreliğine kabul ettiğinde imkânsız bir sonuç doğuyorsa başlangıç varsayımı yanlıştır. Bu, özellikle doğrudan ilerleme kalmadığında güçlü bir tekniktir.
Dedüksiyon ile tahmin arasındaki fark
Tahmin, seçeneklerden birini kanıt olmadan seçer. Dedüksiyon ise diğer ihtimallerin neden elendiğini gösterebilir. İyi bir çözüm zincirinde her O ve X için geriye doğru bir gerekçe bulunabilir.
Bu beceri nasıl geliştirilir?
Her hamlede kendine 'Bunu hangi ipucu veya hangi önceki işaret kanıtlıyor?' diye sor. Cevabın yoksa hücreyi boş bırak. Bu küçük alışkanlık hatayı azaltır ve daha karmaşık zincirleri görmeyi kolaylaştırır.
- Kanıtı olmayan O koyma.
- Her O'nun sonuçlarını yay.
- X birikimlerini zorunlu eşleşmeye çevir.
- Çelişki oluşursa son çıkarımları geri izle.